ΠΑΣΟΝΟΠ: Η ένταξη στα ΒΑΕ δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για τις πραγματικές προθέσεις της Κυβέρνησης
Η ένταξη διαφόρων ειδικοτήτων στα ΒΑΕ αποτελεί μια μερική αποκατάσταση μιας διαχρονικής αδικίας απέναντι στους εργαζόμενους του χώρου της υγείας. Είναι αυτονόητο ότι το νοσηλευτικό προσωπικό και οι επαγγελματίες υγείας που εργάζονται καθημερινά σε συνθήκες υψηλής σωματικής και ψυχικής επιβάρυνσης πρέπει να αναγνωρίζονται θεσμικά και ασφαλιστικά.
Στην Ελλάδα βέβαια, όπου οι εργαζόμενοι καλούνται συχνά να διεκδικούν ακόμη και τα αυτονόητα, τέτοιες παρεμβάσεις παρουσιάζονται ως μεγάλες μεταρρυθμίσεις, ενώ στην πραγματικότητα αποτελούν στοιχειώδεις υποχρεώσεις της Πολιτείας απέναντι στους ανθρώπους που κρατούν όρθιο το δημόσιο σύστημα υγείας.
Όσον αφορά το νοσηλευτικό προσωπικό η συγκεκριμένη ανακοίνωση, σε συνέχεια δε του επικοινωνιακού φιάσκου της 12ης Μαΐου, μάλλον προβλημάτισε παρά καθησύχασε. Το νοσηλευτικό προσωπικό περίμενε κάτι πολύ περισσότερο από ακόμη μία αποσπασματική εξαγγελία.
Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας έχει δεσμευτεί δημόσια για τη θεσμοθέτηση αυτόνομου Κλάδου Νοσηλευτικού Προσωπικού. Μια δέσμευση που παρουσιάστηκε ως η μεγάλη θεσμική μεταρρύθμιση που θα έδινε συνολική λύση στα χρόνια προβλήματα του χώρου.
Εύλογα λοιπόν προκύπτουν τα ερωτήματα:
Εάν υπάρχει πραγματική πολιτική βούληση για τη σύσταση αυτόνομου Κλάδου Νοσηλευτικού Προσωπικού, γιατί προηγούνται αποσπασματικές ανακοινώσεις όπως τα ΒΑΕ;
Το νοσηλευτικό προσωπικό αντιλαμβάνεται ότι αντί για μια ουσιαστική μεταρρύθμιση, επιχειρείται η διαχείριση της δυσαρέσκειας μέσω επιμέρους παρεμβάσεων περιορισμένου αντίκτυπου. Η ένταξη στα ΒΑΕ αποτελεί ασφαλώς ένα θετικό μέτρο για πολλούς εργαζόμενους. Δεν μπορεί όμως να παρουσιαστεί ως η “μεγάλη λύση” για το νοσηλευτικό προσωπικό που αντιμετωπίζει: δραματική υποστελέχωση, επαγγελματική εξουθένωση, μαζικές αποχωρήσεις, χαμηλές αποδοχές και αδυναμία προσέλκυσης νέων επαγγελματιών.
Πώς θα προσελκυστούν νέοι άνθρωποι στο επάγγελμα όταν τα βασικά προβλήματα παραμένουν άλυτα: χαμηλοί μισθοί, εξουθένωση, υποστελέχωση και εργασιακή ανασφάλεια;
Οι νέοι νοσηλευτές μετά το 2011 βρίσκονται ήδη σε καθεστώς ΒΑΕ. Επομένως, το μέτρο δεν δημιουργεί ουσιαστικά κίνητρα, ούτε αλλάζει την εικόνα του επαγγέλματος ώστε να γίνει ελκυστικό στη νέα γενιά.
Ποιος θα πληρώσει τελικά για την αναγνώριση αυτής της διαχρονικής αδικίας; Θα επιβαρυνθεί και πάλι ο ίδιος ο εργαζόμενος;
Αν η ένταξη στα ΒΑΕ συνοδευτεί από αυξημένες ασφαλιστικές κρατήσεις χωρίς ουσιαστική μισθολογική αναβάθμιση, τότε υπάρχει ο κίνδυνος το νοσηλευτικό προσωπικό να κληθεί να χρηματοδοτήσει μόνο του την ίδια την «αναγνώριση» των δύσκολων και ανθυγιεινών συνθηκών στις οποίες εργάζεται εδώ και δεκαετίες και να δει το μισθό του να μειώνεται. Παράλληλα, έντονος είναι και ο προβληματισμός των εργαζομένων που θα χρειαστεί να αναγνωρίσουν χρόνο προκειμένου να θεμελιώσουν δικαίωμα εξόδου σε ευνοϊκότερα όρια συνταξιοδότησης, καθώς παραμένει ασαφές ποιο θα είναι το οικονομικό κόστος αυτής της διαδικασίας και αν τελικά οι ίδιοι οι εργαζόμενοι θα βρεθούν ξανά να πληρώνουν για δικαιώματα που έπρεπε ήδη να τους έχουν αναγνωριστεί.
Τελικά, η Πολιτεία θέλει πραγματικά να προχωρήσει σε βαθιές θεσμικές αλλαγές ή απλώς να διαχειρίζεται επικοινωνιακά την κατάρρευση του ΕΣΥ;
Η ΠΑΣΟΝΟΠ επαναλαμβάνει ότι η πραγματική λύση είναι η άμεση προώθηση ενός ολοκληρωμένου θεσμικού πλαισίου με τη σύσταση ενιαίου και αυτόνομου Κλάδου Νοσηλευτικού Προσωπικού με όλες τις βαθμίδες ΠΕ, ΤΕ και ΔΕ.
Το νοσηλευτικό προσωπικό δεν αντέχει άλλες αποσπασματικές εξαγγελίες, καθυστερήσεις και επικοινωνιακές διαχειρίσεις. Το νοσηλευτικό προσωπικό ζητά ξεκάθαρες απαντήσεις, συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και πραγματικές θεσμικές λύσεις.
Γρ. Τύπου ΠΑΣΟΝΟΠ