Για έναν επαγγελματικό κλάδο που αριθμεί τουλάχιστον 30000 εργαζόμενους Νοσηλευτές στο Εθνικό Σύστημα Υγείας της χώρας και μερικές χιλιάδες στον ιδιωτικό τομέα ήταν ανεπίτρεπτο όλα αυτά τα χρόνια να μην έχει δική του Συνδικαλιστική Οργάνωση.
Η συνδικαλιστική έκφραση των Νοσηλευτών σήμερα παρά ποτέ άλλοτε είναι η αναγκαία συνθήκη αφ’ ενός για να προστατευθεί το επάγγελμα μας από τους κινδύνους που ελλοχεύουν σε ένα ιδιαίτερα δύσκολο ευμετάβλητο και πανταχόθεν βαλλόμενο εργασιακό περιβάλλον και αφετέρου για να διεκδικηθούν λύσεις στα χρονίζοντα προβλήματα του κλάδου.
Ο Νοσηλευτικός συνδικαλισμός, που καθημερινά χτίζεται σε όλη τη χώρα, έχει σαν πρωταρχικό του στόχο να προστατεύσει το δικαίωμα του συνανθρώπου μας στην παροχή δωρεάν υπηρεσιών υγείας, μέσα από ένα δημόσιο σύστημα υγείας, που θα εξασφαλίζει υπηρεσίες υψηλού ποιοτικού επιπέδου τόσο σε πρωτοβάθμιο όσο σε δευτεροβάθμιο και τριτοβάθμιο επίπεδο.Η ελεύθερη πρόσβαση στις Υπηρεσίες Υγείας από όσους τις έχουν ανάγκη ανεξαρτήτου εθνικότητας, φυλής και χρώματος και η προάσπιση του ανθρώπινου αυτού δικαιώματος είναι μια από τις πρώτες και βασικές αρχές της Ομοσπονδίας των Νοσηλευτών της χώρας.
Για όλους εμάς η παραγωγή υπηρεσιών υγείας είναι κοινωνικό αγαθό, που πρέπει να παράγεται και να αποδίδεται ισότιμα στους χρήστες των υπηρεσιών αυτών. Η Υγεία δεν παράγεται για να πουλιέται, η υγεία δεν είναι προϊόν ή εμπόρευμα, η υγεία είναι ανθρώπινο δικαίωμα και οι λειτουργοί της και ειδικότερα οι Νοσηλευτές που ασκούν αυτό το ανθρωποκεντρικό επάγγελμα, πρέπει να έχουν , όπως άλλωστε όλοι οι επαγγελματίες, σαφείς υποχρεώσεις και δικαιώματα.
Ο Νοσηλευτής ως επαγγελματίας και επιστήμονας και το επάγγελμα συνολικότερα δέχεται επιδράσεις, διαμορφώνεται σύμφωνα με τις επιστημονικές εξελίξεις και λειτουργεί πλέον μέσα σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον.
Η ανέλιξη του Επαγγελματία Νοσηλευτή σε κοινωνικό, επιστημονικό και πολιτισμικό επίπεδο, είναι θέση και ταυτόχρονα αίτημα των Νοσηλευτών, αναγκαιότητα της κοινωνίας. Ακράδαντα διακηρύσσουμε, ότι η συνολική αναβάθμιση στα προαναφερόμενα επίπεδα των Νοσηλευτών θα συμβάλει τα μέγιστα στη διαμόρφωση συνθηκών τέτοιων που θα αποδώσουν πολλαπλά οφέλη στην κοινωνία.
Οι επαγγελματικές εργασιακές εξελίξεις όμως, τόσο σε Εθνικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, μας αναγκάζουν να ατενίζουμε το μέλλον με προβληματισμό και ανησυχία.
Ειδικότερα στα θέματα υγείας βλέπουμε το Δημόσιο δωρεάν σύστημα υγείας καθημερινά να πλήττεται. Η χώρα μας παγκοσμίως κατέχει μια από τις πρώτες θέσεις στις ιδιωτικές δαπάνες για την υγεία και ο ελληνικός λαός καταβάλει καθημερινά όλο και περισσότερα χρήματα για να καλύψει τις ανάγκες του για υπηρεσίες υγείας.
Το δημόσιο σύστημα καταχρεωμένο με δυσκολία παράγει υπηρεσίες υγείας υψηλού επιπέδου, καθημερινά απαξιώνεται ως συνέπεια πολιτικών που το οδηγούν στο μαρασμό και στην πτώχευση. Αντίθετα ο ιδιωτικός τομέας με επενδύσεις δισεκατομμυρίων παράγει πλέον υπηρεσίες υψηλού επιπέδου. Η ανταγωνιστικότητα μεταξύ των δύο τομέων, Δημόσιου και ιδιωτικού, σαφώς και γέρνει υπέρ του δεύτερου. Η διαπίστωση αυτή είναι ένας από τους μεγαλύτερους κινδύνους που απειλούν το σύστημα με κατάρρευση.
Η προάσπιση του Δημόσιου συστήματος υγείας δεν αποτελεί μια ωφελιμιστική συντεχνιακή διεκδίκηση για μας, αλλά μια αναγκαιότητα τέτοια που θα προφυλάξει το ανθρώπινο δικαίωμα της ελεύθερης πρόσβασης στις υπηρεσίες Υγείας.
Η υποχρηματοδότηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, είναι η γενουσιοργός αιτία της κατάστασης που διαμορφώνεται σήμερα και που αν δεν αντισταθούμε θα δράσει διαλυτικά και θα οδηγήσει στην πλήρη κατάργηση του.
Μια σειρά από άλλες αιτίες όπως η διαφθορά στο σύστημα των προμηθειών, ο χρηματισμός των επίορκων γιατρών, η ανεπαρκή στελέχωση με το απαραίτητο ανθρώπινο και ειδικότερα νοσηλευτικού προσωπικό, η ελλιπέστατη εκπαίδευση των λειτουργών του, το αναποτελεσματικό management, η αποσάθρωση των υποδομών κ.α. έχουν κύρια αιτία την πολιτική που τα τελευταία χρόνια ακολουθούν όλες οι κυβερνήσεις και οδηγούν το σύστημα σε μαρασμό.
Αρχή και ταυτόχρονα θέση μας είναι ότι το Δημόσιο σύστημα Υγείας έχει λαμπρές προοπτικές και μέλλον. Αρκεί να υιοθετηθούν οι προτάσεις μας και με δεδομένη την εργατικότητα, που ποτέ δεν έλειψε από το νοσηλευτικό προσωπικό, σε συνδυασμό με την αμείλικτη πάταξη της διαφθοράς και την αντιμετώπιση της γραφειοκρατίας, θα πετύχουμε τη συνολικότερη αναβάθμιση του συστήματος.
Οι δημόσιες επενδύσεις τόσο σε επίπεδο υποδομών όσο και ανθρώπινου δυναμικού είναι απαραίτητες. Ειδικότερα όσο αφορά το νοσηλευτικό προσωπικό πρέπει άμεσα να υιοθετηθούν οι δύο θέσεις της Ομοσπονδίας μας για την ταχεία πρόσληψη του απαραίτητου μόνιμου Νοσηλευτικού προσωπικού, ώστε να υπάρχουν σύγχρονες και ασφαλείς αναλογίες Νοσηλευτών προς νοσηλευόμενους, σύμφωνες με τις οδηγίες της ΠΟΥ και του ΔΣΝ.
Η δεύτερη θέση για την εκπαίδευση των Νοσηλευτών της χώρας έχει σα στόχο να δημιουργήσει μέσα στα επόμενα χρόνια ένα επίπεδο Νοσηλευτών Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης στη χώρα. Αυτό είναι απόλυτα ρεαλιστικό αν γίνει πράξη η πρόταση νόμου που καταθέσαμε στα συναρμόδια Υπουργεία Υγείας και Παιδείας.
Ανυποχώρητη θέση μας είναι η αναγκαιότητα κατάργησης της πολυεπίπεδης εκπαίδευσης, η σταδιακή αναρρίχηση όλων των Νοσηλευτών σε ένα Πανεπιστημιακό επίπεδο, με πρόσβαση όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης σ’ αυτό.
Η παρατεταμένη πολιτική λιτότητας έχει άμεσα αποτελέσματα στη μισθολογική μας κατάσταση. Με μισθούς καθηλωμένους σε απαράδεκτα χαμηλά επίπεδα, με πληθωρισμό που εξανεμίζει τις μικρές μισθολογικές αυξήσεις και πολύ κατώτερο από τους μισθούς των Ευρωπαίων συναδέλφων μας, οι Νοσηλευτές της χώρας αντιμετωπίζουν ουσιαστικά προβλήματα μισθολογικής εξαθλίωσης.
Μισθολογικά πιστεύουμε, πως οι συνθήκες είναι ώριμες για την καθιέρωση του ειδικού Νοσηλευτικού Μισθολογίου, ως αναγνώριση από την Πολιτεία και την κοινωνία της προσφοράς του ειδικού ρόλου και βάρους των νοσηλευτών στις δομές υγείας. Το οικονομικό βάρος που θα προκύψει από τις μισθολογικές αυξήσεις που είναι απαραίτητες για το βιοπορισμό μας, μπορούν να εξοικονομηθούν από τον εξορθολογισμό στην κατανάλωση των φαρμάκων, από την καταπολέμηση των νοσοκομειακών λοιμώξεων από την οργάνωση και την ουσιαστική λειτουργία της πρωτοβάθμιας υγείας, με την πάταξη της διαφθοράς , με τη μηχανοργάνωση και τέλος με την ταχύτερη διακίνηση των ασθενών ως αποτέλεσμα των προηγούμενων παραμέτρων.
Η χάρτα υγείας και ο συνολικός γεωγραφικός και κατά επίπεδο ( πρωτοβάθμιο δευτεροβάθμιο και τριτοβάθμιο) επιμερισμός, με σχέδιο και σύμφωνα με τις ανάγκες του πληθυσμού προγραμματισμός και διάταξη των υπηρεσιών υγείας, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη συνολικότερη λειτουργία του συστήματος.
Ειδικότερα η ανάπτυξη της πρωτοβάθμιας περίθαλψης που θα δρούσε προληπτικά με την ανάπτυξη δομών υγείας με κέντρα υγείας αστικού και αγροτικού τύπου, η καθιέρωση του οικογενειακού γιατρού, η κατ’ οίκον νοσηλεία, θα είχε πολλαπλά οφέλη και συν της άλλης θα απεγκλώβιζε και τις δευτεροβάθμιες και τριτοβάθμιες υπηρεσίες υγείας.
Η μηχανοργάνωση σε όλα τα επίπεδα διοίκησης και η καθιέρωση του διπλογραφικού συστήματος είναι στοιχειώδης λειτουργίες που θα οδηγήσουν στη μείωση της γραφειοκρατίας και του κόστους νοσηλείας.
Οι αλλαγές που δρομολογούνται στο ασφαλιστικό μας σύστημα στον ευρύτερο δημόσιο τομέα που οδηγούν σε μείωση των συντάξεων αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών και συμμετοχή των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιριών μας βρίσκουν κάθετα αντίθετους. Η θέση μας για δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης είναι αδιαπραγμάτευτη.
Ακολούθως η ένταξη του επαγγέλματος μας στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα είναι αίτημα θέση και υλοποιήσιμη άποψη, σε ένα σύστημα αξιών που σέβεται τους λειτουργούς του.
Η διασφάλιση στους χώρους εργασίας μας της υγιεινής και ασφάλειας για τους Νοσηλευτές με την ουσιαστική λειτουργία των ανάλογων επιτροπών και του ιατρού εργασίας αποτελεί υποχρέωση της πολιτείας και των εργοδοτών μας.
Η υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας από την ΠΑΣΟΝΟΠ για τους Νοσηλευτές είναι υποχρέωση των κυβερνήσεων αν πραγματικά και όχι μόνο σε επίπεδο ανέξοδων διακηρύξεων αναγνωρίσουν τη μοναδικότητα του επαγγελματικού μας ρόλου.
Ο σεβασμός στην εργαζόμενη μητέρα και ειδικά στη Νοσηλεύτρια που καθημερινά δίνει τον εαυτό της για να ανταποκριθεί στο ρόλο του επαγγελματία και ταυτόχρονα της μητέρας μέσα στη λογική της ελληνικής οικογενειακής πραγματικότητας δουλεύοντας νυχθημερόν πρέπει άμεσα να αναγνωριστεί με τη λειτουργία βρεφονηπιακών σταθμών σε κάθε μονάδα υγείας και ειδικής αγωγής και μέριμνας για τα παιδιά της.
Επιπλέον η στελέχωση σε διευθυντικό και σε κατώτερο στελεχιακό δυναμικό των δομών υγείας στο κομμάτι που αφορά τους Νοσηλευτές πρέπει να αλλάξει. Το Νοσηλευτικό επάγγελμα πρέπει να απεγκλωβιστεί από την κακώς νοούμενη δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία και τα στελέχη του θα πρέπει να κρίνονται σύμφωνα με τα αντικειμενικά τους προσόντα και όχι με βάση την κομματική ή την πολιτική τους στάση.
Η Νοσηλευτική του αύριο θα πρέπει να χαράξει νέους δρόμους και να κατατεθούν ολοκληρωμένες προτάσεις για το τρόπο με τον οποίο θα εκπαιδευόμαστε, τον τρόπο με τον οποίο θα διοριζόμαστε και το πως θα κρινόμαστε . Η Πολιτεία οφείλει ( και αν δε το κάνει οφείλουμε με αγώνα να επιβάλλουμε) την πλήρη αυτοδιοίκηση της Νοσηλευτικής, την παρουσία Νοσηλευτών ως αιρετών εκπροσώπων σε όλα τα όργανα Διοίκησης, τόσο σε περιφερικό όσο και σε επίπεδο νοσοκομειακό.
Ταυτόχρονα η δημιουργία Διεύθυνσης Νοσηλευτικής στο ΥΥΚΑ, η κατάργηση πολλαπλών γνωμοδοτικών οργάνων, η ουσιαστική λειτουργία της ΕΝΕ και τέλος η κοινή συστράτευση όλων των Νοσηλευτών στην ΠΑΣΟΝΟΠ, που όταν χρειαστεί και αφού εξαντλήσει όλα τα περιθώρια διαλόγου θα μπορεί να επιβάλει την άποψη της με αγωνιστικές διεκδικήσεις, προασπίζοντας τα δικαιώματα των μελών της και του κοινωνικού συνόλου κατ’ επέκταση.
Στο θέμα που αφορά τη σχέση μας με το ευρύτερο συνδικαλιστικό κίνημα η θέση μας είναι η συνεργασία στα κοινά δημοσιοϋπαλληλικά θέματα για αυτό η Ομοσπονδία μας θα διεκδικήσει μια θέση μέλους στην ΑΔΕΔΥ. Η συνεργασία μας με τις άλλες συνδικαλιστικές Οργανώσεις του χώρου της Υγείας ( με τα συνδικαλιστικά όργανα των γιατρών και των υπολοίπων υγειονομικών υπαλλήλων) πρέπει να προοδεύσει και στα κοινά αιτήματα και στόχους μπορούμε να έχουμε και κοινούς αγώνες με την προϋπόθεση την πλήρη αποδοχή της διαφορετικότητας των κλαδικών μας αιτημάτων και τον αμοιβαίο σεβασμό.
Η θέση μας που αφορά τις σχέσεις μας με την πολιτική είναι ξεκάθαρη τόσο απέναντι στις πολιτικές των κομμάτων, όσο και στους εκφραστές αυτών των πολιτικών τους Πολιτικούς. Είμαστε έτοιμοι και θα ζητήσουμε την αποδοχή και τη στήριξη των θέσεων μας από όλους και σαφέστατα δε θα διστάσουμε μέσα από τα έντυπα και την επικοινωνία με τους συναδέλφους μας να συνεργαστούμε με αυτούς που θα μετουσιώσουν με τις παρεμβάσεις τους σε νομοθετικό επίπεδο τις πολιτικές υγείας εκείνες που θα είναι χρήσιμες για τους συναδέλφους και την κοινωνία. Σε καμιά περίπτωση η Ομοσπονδία μας και αυτό αποτελεί πάγια θέση δε θα γίνει ένας χώρος στείρας κομματικής αντιπαράθεσης. Αντιθέτως πιστεύουμε ακράδαντα πως μέσα από το διάλογο που γίνεται με ολοκληρωμένες προτάσεις και με γνώμονα την εξυπηρέτηση του πολίτη στο ΕΣΥ με όλους τους κομματικούς φορείς μπορούν να βρεθούν κοινοί τόποι και σύγκληση θέσεων που θα οδηγήσουν στη σύνθεση πολιτικών υγείας κοινά αποδεκτών.
Αυτόν το διάλογο οφείλουμε με τα εκλεγμένα κάθε φορά όργανα της Ομοσπονδίας να ενισχύουμε να τον τροφοδοτούμε με σύγχρονες απόψεις και με συνεργασία μπορούμε να καταφέρουμε αυτά που οραματιζόμαστε.
Στόχος και θέση της Ομοσπονδίας είναι η εφαρμόσιμη οραματική προσέγγιση στα προβλήματα του Εθνικού Συστήματος Υγείας.
Οι τρόποι που θα χρησιμοποιηθούν αν χρειαστούν για να θέσουμε τις απόψεις και να πιέσουμε την πολιτεία αν αυτή με την εξουσία που διαθέτει δεν αναγνωρίσει τα δίκαια των αιτημάτων μας και τις πολιτικές μας προτάσεις θα είναι τέτοιοι που θα επιβάλουν τελικά την άποψη μας αφού εξαντληθεί κάθε φορά η διαλογική προσέγγιση.
Η επιτυχία των προαναφερομένων είναι συνάρτηση της αγωνιστικής αφύπνισης των συναδέλφων. Δύναμη της Ομοσπονδίας μας είναι η στήριξη της από τις μεγάλες πλειοψηφίες των συναδέλφων. Οι αγώνες που θα ξεκινήσουν θα πρέπει να έχουν μαζικό και ανυποχώρητο χαρακτήρα με στόχο τη οριστική δικαίωση των αιτημάτων και θέσεων μας.
Οι ευθύνες που οι κάθε φορά εκλεγμένοι συνάδελφοι αναλαμβάνουν είναι τεράστιες. Πρέπει η διακήρυξη αυτή να αποτελέσει την πλατφόρμα πάνω στην οποία θα χτιστούν όλες οι μελλοντικές διεκδικήσεις. Η παρέκκλιση από αυτές τις θέσεις και αρχές θα έχει διαλυτικές συνέπειες στη μοναδική ελπιδοφόρα διέξοδο από την κρίση που μαστίζει το επάγγελμα μας και που καθημερινά παίρνει τη μορφή παγιωμένης κατάστασης.
Ο μοναδικός τρόπος για την αλλαγή αυτής της κατάστασης είναι η μαζική συμμετοχική δράση, η συνδικαλιστική εννιαία και ακομμάτιστη λειτουργία όλων μας.
Στο όνομα της επαγγελματικής μας συνδρομής απέναντι στον ανήμπορο συνάνθρωπο διακηρύττουμε σήμερα εδώ ως εκπρόσωποι των Νοσηλευτών, πως είμαστε έτοιμοι και μπορούμε να διεκδικήσουμε και να κερδίσουμε όλα αυτά που θα μας κάνουν καλύτερους επαγγελματίες και συνεπείς αγωνιστές στην προαγωγή της υγείας των συνανθρώπων μας.
| Επόμενο > |
|---|
Η ΕΝΕ και οι 3 "ΑΓΝΩΣΤΟΙ"
