Την τραγικότητα των στιγμών που ζει ο τόπος μας, ο τόπος που ζούμε όλοι εμείς που είχαμε την τύχη –ή την ατυχία – να γεννηθούμε σ’ αυτή τη γωνιά του πλανήτη, μόνο με δέος μπορεί κανείς να την περιγράψει!

Η Πατρίδα μας πολιορκείται. Από ξένα κέντρα, από Διεθνείς Οίκους, από ξένες χώρες, από ξένα οικονομικά συμφέροντα. Από ένα «Σύμφωνο Σταθερότητας», που μόνο αστάθεια μας έχει προκαλέσει. Από μια Ευρωπαϊκή οικογένεια, που μας αντιμετωπίζει σαν παρακατιανούς, σα νόθα.

Στην αρχή, μας είπαν ακαμάτες, πως έπρεπε να δουλέψουμε περισσότερο για να φτάσουμε τους Ευρωπαίους. Και δουλέψαμε. Πετύχαμε, για πολλά χρόνια, τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης στην Ευρωζώνη, «απολαμβάνοντας» τους χαμηλότερους μισθούς. Μας ζήτησαν να κάνουμε υπομονή. Πως οι θυσίες μας θα πιάσουν τόπο. Πως θα’ ρθει η ώρα που θα ανταμειφθούμε, η ώρα της πραγματικής «σύγκλησης». Και περιμέναμε, και υπομέναμε. Την ίδια στιγμή, το πραγματικό κόστος ζωής τριπλασιάστηκε.

Μας είπαν βολεμένους, πως έπρεπε να γίνουμε περισσότερο ευέλικτοι στις εργασιακές μας σχέσεις. Και τους ακούσαμε. Ονομάσαμε την εργασία «απασχόληση», εφαρμόσαμε ελαστικές εργασιακές σχέσεις, αφήσαμε τις υπηρεσίες μας υποστελεχωμένες,  γέμισαν οι δουλειές μας με συμβάσεις έργου και συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Μπήκαν στη ζωή μας  τα stage και η γενιές των 700 ευρώ…

Μας είπαν πως για να πραγματοποιήσουμε τα όνειρά μας, δεν χρειαζόταν μόνο να δουλεύουμε, μπορούσαμε και να δανειστούμε. Και τους ακούσαμε. Με δανεικά όνειρα ζήσαμε τα τελευταία χρόνια, υποθηκεύοντας το μέλλον μας, το μέλλον των παιδιών μας.

Και ξαφνικά μια μέρα, ανακάλυψαν την «κρίση». Την κρίση που οι ίδιοι δημιούργησαν πάνω στις πλάτες και στο μόχθο μας. Την κρίση, που μόνο τα συμφέροντα των λίγων εξυπηρετεί, εις βάρος των πολλών. Την κρίση, που σήμερα ζητούν απ’ όλους εμάς, τα εύκολα θύματα, τα γνωστά κορόιδα, να ξαναπληρώσουμε.

Αυτοί που «δαιμονοποίησαν» τη σταθερή και μόνιμη δουλειά, αυτοί που έβαλαν χέρι στα «ιερά και τα όσια» των εργαζομένων, αυτοί που κατάργησαν το 14^ο & 13^ο μισθό, αυτοί που ανέτρεψαν βίαια τις εργασιακές σχέσεις, που σήμερα με περισσό θράσος ζητούν απολύσεις αδιαφορώντας για το «Κοινωνικό Κεφάλαιο» που κατασπαταλήθηκε στο βωμό της δήθεν «ανάπτυξης», έρχονται να ανατρέψουν τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα, την τελευταία ίσως κοινωνική κατάκτηση που μας απέμεινε.  

Όμως φτάνει, ως εδώ! 

Οι υπεύθυνοι για την κρίση, οι υπεύθυνοι για την οικονομική τραγωδία της χώρας μας, έχουν ονοματεπώνυμο και Αριθμό Φορολογικού Μητρώου. Αυτοί έκαναν πάρτυ, αυτοί να πληρώσουν και το λογαριασμό.

Η χώρα μας δεν κινδυνεύει από εξωτερικούς εχθρούς. Οι εχθροί της χώρας είναι μέσα από τα τείχη. Είναι όλοι αυτοί που με τις Πολιτικές τους οδήγησαν στη διάλυση του Κοινωνικού Κράτους, στην αποσάθρωση του κοινωνικού ιστού. Όλοι αυτοί που για δεκαετίες υφάρπαξαν τις ψήφους του Ελληνικού λαού υποσχόμενοι καλύτερες μέρες, για να διαπιστώσουν μετεκλογικά «καμένη γη»… Όλοι αυτοί, που με περισσή ευκολία μετακυλύουν διαρκώς τις ευθύνες τους στους προηγούμενους, κι αυτοί στους προηγούμενους και πάει λέγοντας…

Απέναντι σε όλους αυτούς, που ποτέ τους δεν υπήρξαν πραγματικοί Ηγέτες του λαού μας αλλά απλοί διαχειριστές της Εξουσίας, η καθεμιά και ο καθένας από εμάς οφείλουμε να ορθώσουμε το ανάστημά μας. Οι ανατροπές που συμβαίνουν, μας επηρεάζουν όλους και δεν πρέπει να αφήνουν κανέναν αδιάφορο.

Όλοι μαζί έχουμε χρέος να παλέψουμε, για τις γενιές που πέρασαν αλλά και γι’ αυτές που έρχονται, αφήνοντας στην άκρη διαχωριστικές γραμμές και κομματικές προτιμήσεις, προσπερνώντας λάθη και πάθη του παρελθόντος μπροστά στον κοινό κίνδυνο που διατρέχουμε ως νεόπτωχοι.

Η ΠΑ.Σ.Ο.ΝΟ.Π. συμμετέχει στην 24ωρη Πανελλαδική Απεργία που εξήγγειλε η ΑΔΕΔΥ για τις 22 του Απρίλη και καλεί το Νοσηλευτικό Προσωπικό να δώσει δυναμικό παρόν μαζί με όλους τους εργαζόμενους που θίγονται από τις Κυβερνητικές επιλογές, στις συγκεντρώσεις και στις πορείες.

Όλοι μαζί Διεκδικούμε:

•        Να ανακληθούν άμεσα τα αντιλαϊκά μέτρα που διογκώνουν την ύφεση

•        Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις

•        Στήριξη των ασφαλιστικών ταμείων του Τ.Π.Δ.Υ. και του ΟΠΑΔ

•        Να μην υλοποιηθεί η απόφαση του ΔΕΚ για εξίσωση ορίων ηλικίας

•        Δίκαιο φορολογικό σύστημα

•        Πλήρη και σταθερή εργασία, μόνιμη και ενιαία σχέση εργασίας στο δημόσιο, κάλυψη των πάγιων και διαρκών αναγκών

                                                Ταυτόχρονα, διεκδικούμε:

·         Πραγματική στήριξη του ΕΣΥ με σταδιακή αύξηση της χρηματοδότησης στο 5% του ΑΕΠ

·         Δημιουργία Κλάδου Νοσηλευτών στο ΕΣΥ

·         Προσλήψεις μόνιμου Νοσηλευτικού προσωπικού

·         Ένταξη στα Βαρέα & Ανθυγιεινά

·         Ενιαία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση

Απέναντι στα «μέτρα» τους, υπάρχει κι άλλος δρόμος. Αυτός της πραγματικής ανάπτυξης, της κοινωνικής Δικαιοσύνης. Αυτός, που θέλει το χρήμα να υπηρετεί τον Άνθρωπο, όχι ο Άνθρωπος να υπηρετεί το χρήμα…